فقيه ، محدث ، حافظ ، مورخ ، اصل او از واسط بوده بعدا بدمشق رهسپار و در آنجا ساكن شده . در آخر شعبان 765 درگذشته - است ( معجم المؤلفين ، ج 10 ، ص 315 ) ساير مآخذ : الدرر الكامنه : ج 4 ، ص 61 1 - ذيل تذكرة الحفاظ ( عربى ) : شمس الدّين ابو عبد اللّه الذهبى ، ذيل ، دمشق 1347 ق ، سربى ، وزيرى ، 454 ص ، با لحظ الالحاظ بذيل طبقات الحفاظ ابن فهد مكى و ذيل طبقات الحفاظ سيوطى در يك جلد . شيخ ابو جعفر محمد بن على بن حسين بن بابويه قمى معروف بصدوق ، ابن بابويه : ( - 381 ق ) عالم جليل ، محدث نبيل ، نقاد اخبار ، ناشر آثار ائمهء اطهار ، عماد ملت و مذهب و دين ، شيخ قميين ، ملاذ محدثين ، شيخى از مشايخ شيعه و ركنى از اركان شريعت ، رئيس محدثين ، و صدوق در آنچه از ائمهء معصومين روايت نموده است . او حافظ احاديث بود به حدى كه در ميان قميين مانند او در حفظ و كثرت علم ديده نشد . در سنهء 355 كه در آن‌وقت هنوز چندان از عمرش نگذشته بود ببغداد رفت و شيوخ طايفه از او اخذ حديث كردند . ابن ادريس در كتاب نكاح سرائر گويد كه شيخ ما ابو جعفر باخبار بصير و ناقد آثار و برجال عالم و استاد شيخ مفيد بود انتهى . شيخ صدوق قريب سيصد كتاب تصنيف نموده . كه جملهء آنها در ميان شايع و مشهور است و غالب احاديث كه بما رسيده از بركات قلم اوست و اصحاب ما مراسيل او را كمتر از مراسيل ابن عمير نمىدانند و كتاب مدينة -